تبلیغات
زندگی - سعدی(دل خویش را بگفتم چو دوست می‌گرفتم)

سعدی(دل خویش را بگفتم چو دوست می‌گرفتم)

پنجشنبه 31 فروردین 1391 04:49 ب.ظنویسنده : رضا

 
خبرت خراب‌تر كرد جراحت جدایی                                چون خیال آب روشن كه به تشنگان نمایی

تو چه ارمغان آری كه به دوستان فرستی                      چه از این به ارمغان كه تو خویشتن بیایی

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی                    شب و روز در خیالی و ندانمت كجایی

دل خویش را بگفتم چو دوست می‌گرفتم                       نه عجب كه خوبرویان بكنند بی‌وفایی

تو جفای خود بكردی و نه من نمی‌توانم                         كه جفا كنم، ولیكن نه تو لایق جفایی

چه كنند اگر تحمل نكنند زیر دستان                                 تو هر آن ستم كه خواهی، بكنی كه پادشاهی

سخنی كه با تو دارم، به نسیم صبح گفتم                      دگری نمی‌شناسم، تو ببر كه آشنایی

من از آن گذشتم ای یار كه بشنوم نصیحت                      برو ای فقیه و با ما مفروش پارسایی

تو كه گفته‌ای تأمل نكنم جفای خوبان                             بكنی اگر چو سعدی نظری بیازمایی

آخرین ویرایش: پنجشنبه 31 فروردین 1391 01:52 ب.ظ

 
دوشنبه 30 مرداد 1396 01:53 ب.ظ
This is very interesting, You're a very skilled blogger.
I've joined your rss feed and look forward to seeking more of your great post.

Also, I've shared your web site in my social networks!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر